Στυμφαλίδα πόρνη

21 Μαρ

Η ποίηση είναι αυθόρμητη δεν θελει εισαγωγες και καγκουριές

 

Όταν τον ήλιο σκέφτομαι, όταν κοιμάμαι κάργα

Όταν στα μάτια σε κοιτώ, όταν πηγαίνω πάργα

Τότε με επισκέπτεται η στυμφαλίδα πόρνη.

 

Όταν συμπτώσεων αλλόκοτα πρέπει να αντιμετωπίσω

Όταν δεν ξέρω τι να πώ και τι να ξεστομίσω

Τότε με επισκέπτεται η στυμφαλίδα πόρνη.

 

Όταν αιθέριες υπάρξεις εμπαίζουν τα όνειρα μου

Όταν αναζήτηση σκληρή έχω ξανά μπροστά μου

Τότε με επισκέπτεται η στυμφαλίδα πόρνη.

 

Στυμφαλίδα,γιατί με τυραννάς και είσαι τόσο πόρνη?

Μήπως γιατι σαι κακή??Μήπως γιατι σαι μόνη??

Τον Τάκη τον καθάρισες ,τον τρέλανες για πάντα

Εις τον γκρεμόν τον έριξες, στους άγιους σαράντα.

 

Έτσι κι εμένα με χαλνάς,τα σωθικά μου λιώνεις

Είναι σαν να με μισείς, σαν να με κεραυνώνεις.

 

Να πάς άλλον να βρείς, να με αφήσεις μένα

Γιατι δε χρωστώ τίποτα, ποτέ και σε κανένα.

 

Τη πόρτα μου να μη σωθείς να την χτυπήσεις διόλου

Γιατί θα σε στείλω αδιάβαστη ξανά κατά διαόλου.

 

Κι απόλαυση υλική, αν ψάχνεις συ μαζί μου

Απογοήτευση θα βρείς, γιατί χω το νινί μου.

 

D. Tzekos

21/3/2011

One Response

kagkouras.gr

Γιατι και εμεις τα καγκούρια εχουμε τις ανυσηχίες μας